Tegen de achtergrond van de snel verslechterende internationale betrekkingen deze week hebben we in Amsterdam een diploma-uitreiking gehouden voor twee masterstudenten van het Schuman Centre die zijn afgestudeerd in Missionair Leiderschap en Europese Studies.
Samen met de familie, vrienden en collega’s van de afgestudeerden hebben we nagedacht over waarom we überhaupt zouden moeten studeren, wat ‘missionair’ betekent en waarom we ‘Europa’ zouden moeten bestuderen. De twee afgestudeerden vertelden over hun onderzoek en de mogelijke implicaties daarvan voor YWAM.
De ceremonie markeerde ook het einde van een zevenjarig samenwerkingsverband met ForMission College en Newman University, beide in Birmingham, via welke de diploma’s werden uitgereikt in het kader van het Bolognaproces voor hoger onderwijs in Europa. Vanwege dalende studentenaantallen en stijgende kosten heeft ForMission helaas na vijfenveertig jaar zijn deuren moeten sluiten. De meeste studenten zijn overgeplaatst naar de Moorlands College Campus in de buurt van Christchurch in Zuid-Engeland.
Ik ben de medewerkers van ForMission dankbaar dat zij ons in staat hebben gesteld om deze masteropleidingen door de jaren heen aan te bieden. We streven naar een nieuw academisch kader om onze masteropleiding voort te zetten en hopen hier binnenkort een aankondiging over te kunnen doen.
Waarom studeren?
Maar waarom zou je überhaupt studeren? In evangelische en pinksterkringen, de belangrijkste achterban van YWAM, heerst nog steeds een anti-intellectuele houding. Toen ik student was, kreeg ik eens advies van een pinksterpredikant: ‘Word niet intellectueel gehandicapt’. Hij bedoelde: ‘Geloof gewoon, broeder!’
Studeren maakt deel uit van het liefhebben van God met heel ons verstand. Het omvat zowel het bestuderen van Gods boek met woorden (de Bijbel) als zijn boek met werken (zijn schepping). Het is een gedisciplineerde zoektocht naar waarheid in een wereld die gekenmerkt wordt door verwarring, verdraaiing en macht zonder verantwoording. Zo leren we de werkelijkheid nauwkeurig te onderscheiden en verstandig te handelen, proactief in plaats van reactief.
Missionair?
Missionair leiderschap houdt zich bezig met missio Dei, waarbij we onderscheiden wat God doet in onze buurt, stad, natie en wereld. Het is God-gericht, niet kerk-gericht of zelfs op zendingsorganisatie-gericht. Missionair leiderschap begint met de overtuiging dat we zijn uitgezonden naar een wereld waar God al aan het werk is – uitgezonden naar de complexiteit van het openbare leven, de cultuur, de economie en de politiek – niet om te domineren, maar om te getuigen, te genezen en te helpen de samenleving te ordenen ten behoeve van het algemeen welzijn. Het is onze taak om te onderscheiden waar Hij aan het werk is en ons aan te sluiten bij Zijn voortdurende werk in de wereld.
Te vaak hebben we het christendom vervangen door ‘kerkendom’. Maar de essentie van een volgeling van Christus zijn, is niet het bijwonen van kerkdiensten op zich. Het is Christus volgen in zijn wereld en hem gehoorzamen. Of het nu gaat om kerkactiviteiten of een zendingsorganisatie, we moeten ons afvragen waar onze focus ligt: bij het opbouwen van onze kerk of organisatie, het organiseren van bijbelstudies en worship events? Dat is allemaal goed, maar is het ook missionair? Zijn we bezig met missio Dei, Gods werk in onze buurt, stad of natie?
Europese studies?
Wij met evangelische/pinkster wortels vinden het moeilijk om Europa te zien als een moreel en spiritueel experiment en om te onderscheiden waar God aan het werk is. We hebben de neiging om de wereld daarbuiten te zien als iets waarvan we gered moeten worden. Toch ontstond uit de puinhopen van de Tweede Wereldoorlog een poging – onvolmaakt en kwetsbaar – om volken met elkaar te verbinden door vergeving en verzoening, in gerechtigheid en vrede, in vertrouwen en begrip, met wetten in plaats van geweld, met samenwerking in plaats van verovering. Dat experiment staat nu onder zware druk. Om het Europa van vandaag te begrijpen, zijn historisch bewustzijn, spiritueel inzicht en morele verbeeldingskracht nodig.
Europa heeft vandaag dringend onze serieuze aandacht nodig. Het continent dat ideeën als menselijke waardigheid, rechtsstaat, pluraliteit en democratische terughoudendheid heeft voortgebracht, heeft nu moeite om zich de wortels van die overtuigingen te herinneren. De crises waarmee we worden geconfronteerd – oorlog aan onze grenzen, aantasting van het vertrouwen in instellingen, polarisatie, migratie en de terugkeer van pure machtspolitiek – kunnen niet alleen met technische expertise worden aangepakt. Ze vereisen mensen die terug willen wijzen naar die wortels van leven, Gods Woord. Ad fontes. Deze crises zijn kansen om de ziel van Europa te herontdekken – datgene wat onze beschaving in de eerste plaats tot leven heeft gewekt, het besef dat ieder van ons naar Gods beeld is geschapen en dat ieder van ons de vonk van het goddelijke leven in zich heeft. En dat we daarom kiezen voor solidariteit, het beste voor het algemeen belang – niet alleen voor onze eigen stam of land. En we werken voor gemeenschappen – lokaal en op het hele continent – die gebaseerd zijn op vertrouwen, waarheid en gerechtigheid voor iedereen.
Studeren is dus jezelf voorbereiden op een verantwoordelijke betrokkenheid bij onze wereld. Missionair leiderschap nastreven is jezelf afstemmen op Gods bedoelingen. Je richten op Europese Studies is je concentreren op waar de nood het hoogst is. Geworteld in Gods Woord, bewust van wat Hij in het verleden heeft gedaan, richten we ons op Zijn bedoelingen en anticiperen we op wat Hij in de toekomst nog zal doen.
Uw koninkrijk kome, in Europa, zoals in de hemel!
Tot volgende week,
